Hoxe, esta mañá, ademais de espertar cunha actividade sexual frenética, tamén tiven unha imperiosa necesidade de escoitar a Bach, o compositor máis perfecto da historia da música se cadra, e non por ser perfecto deixa de ter alma, un alma inmensa, que aínda fai máis perfecta a súa música. O clavecín ben temperado é unha obra inmensa, feita con humildade, son sentimento, meticulosidade, e como desafío ás leis da música, que unha e outra vez Johann Sebastian superaba...
Neste mundo tan imperfecto, tan putrefacto, tan desorientado... faría falta que todos escoitasemos a Bach nada máis abrir os ollos... e desfrutar da paz, e desfrutar dun aparente desorden que está pensando en cada fusa, en cada semifusa, en cada silencio... quizáis recuperasemos un pouco de alma... de paz...
E deixariamos de pelearnos, de odiarnos, de loitar por causas alleas ó noso espíritu...
Sei que semella todo negativo, pero non... todo o contrario... mentras poida seguir escoitando a Johann Sebastian, sei que aínda queda un pouquiño de esperanza...
http://www.youtube.com/watch?v=5wmZDQ8XRDI
No hay comentarios:
Publicar un comentario